Verslag over Curaçao 2022 t/m 2025     deel 1

In november 2021 zijn we, samen met Dennis, drie weken naar Curaçao geweest, waarvan ik toendertijd een uitgebreid verslag heb gemaakt. We verbleven toen in een huisje op het park Pearl of the Caribbean en op de laatste dag hoorden we dat deze huisjes voor een heel aantrekkelijke prijs te koop stonden, vanwege het feit dat de eigenaar van het park (Kees) nieuwe villa’s bij wilde laten bouwen en geld nodig had om deze te financieren. De te koop staande huisjes zouden voor de verkoop helemaal gerenoveerd worden met onder andere een nieuwe keuken en badkamer. Na wat overleg hebben we een optie genomen op huisje nr. 2 dat zich vlak bij het zwembad bevindt en ook gunstiger ligt ten opzichte van de wind en de zon (we kunnen altijd in de schaduw zitten ín de wind !), en na een week hebben we te kennen gegeven dat we het huisje graag wilden kopen. In februari 2022 zijn Wim en ik weer afgereisd naar Curaçao om alles financieel rond te maken en verbleven we voor het eerst in ons “eigen huisje”, dat inmiddels gerenoveerd was.

Je mag er maximaal twee maanden per jaar in huizen, de rest van de tijd wordt het verhuurd door de beheerders van het park (André en Janine) en ook via TUI is het te boeken.

Alles wordt prima onderhouden, ook het park en het zwembad, daar hebben wij geen omkijken naar, we betalen daar een vaste bijdrage voor. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt van kosten en opbrengsten en de winst aan de eigenaren uitbetaald.

De tuin is in 2022 nog vrij kaal maar er worden volop bomen en struiken gepland, die door het warme klimaat (gemiddeld zo’n 32 graden) heel snel groeien.

Natuurlijk hebben we toen ook weer een auto gehuurd (Kia Picanto), want die heb je wel nodig wanneer je wat wilt zien van het eiland en zelfs voor je boodschappen moet je zo’n acht kilometer rijden naar de dichtstbijzijnde supermarkt. (Onze favoriete supermarkt is het Centrum waar je alles kunt vinden wat je thuis ook kunt kopen zelfs de huismerken Gewoon en Jumbo zijn hier volop aanwezig !)

We hebben Willemstad weer bekeken, gewandeld langs zee, bij leuke restaurantjes gegeten en natuurlijk diverse strandjes bezocht, maar ook gewoon een dagje op het park bevalt ons prima. 

De natuur blijft je verbazen: de vele soorten vogels, leguanen en vissen en natuurlijk niet te vergeten de prachtige grote schildpadden die hier in zee leven.

Voor we het wisten waren de vier weken op het eiland voorbij !

Curaçao 2023

November 2023 vliegen we weer voor vier weken naar Curaçao, dit keer is Dennis ook weer van de partij. We genieten als vanouds van het heerlijke constante warme weer, al blijft het wennen dat het ’s nachts nauwelijks afkoelt. We hebben dan ook ventilatoren aangeschaft voor in de slaapkamers, want de hele nacht de airco aan bevalt ons niet. Ook hebben we inklapbare stoelen gekocht zodat we niet altijd een ligbed hoeven te huren op een strand, maar zelf een schaduwplekje kunnen zoeken om te zitten.

Weer gaan we regelmatig op pad om zowel bekende als nieuwe dingen te bekijken. We rijden weer naar de Caracasbaai in het zuidoosten  waar je het vervallen Fort Beekenburg kunt beklimmen,

maar nog dichter bij huis (the Pearl of the Caribbean ligt in het noordoosten bij Santa Catharina) zijn ook bezienswaardigheden te vinden, al zou je een struisvogelpark eigenlijk niet verwachten op Curaçao ! Toch kun je daar enkele uren doorbrengen met onder andere een toer over het terrein en het voeren van de dieren.

Vlakbij de “Ostrich Farm” bevindt zich de “Chichi Garden”, waar je handbeschilderde beeldjes kunt kopen in de vorm van een “gezette” vrouw, geïnspireerd op de liefdevolle oudere zus uit de Caribische cultuur. Een iconisch souvenir dat de ziel van Curaçao weerspiegelt.

Natuurlijk zien we ook Ida, de nicht van Wim, weer en komt ze een dagje naar ons huisje, waar we gezellig bijkletsen en Wim zijn kookkunsten toont !

Vlakbij het fleurige landhuis Jan Kok kun je bij de zoutpannen flamingo’s spotten, echt een toeristisch punt waar de meeste auto’s en bussen wel even stoppen.

Aan de noordwest kant van het eiland is de zee ruwer en vind je allerlei inhammen (boka’s) zoals Boka Ascension, waar ook het gelijknamige landhuis staat. Je kunt er mooi wandelen langs de kust al moet je voor die tijd wat trappen op en door een grot waar je uit moet kijken dat je je hoofd niet stoot !

We brengen een dagje door bij Piscadera beach waar je zo over het zandstrand het water inloopt en tussentijds een hapje en een drankje kunt nemen bij de Pirate Bay Beach Club.

Ook hebben we weer een leuk restaurantje ontdekt: Seaside Terrace, een simpel ogend plekje, maar met heerlijke verse vis en ’s avonds uitkijkend op de ondergaande zon.

Er is een nieuw park geopend in het rustige, groene Bandabou : Hofi Mango, opgezet door Jandino Asporaat, waar onder andere zeven honderd mangobomen staan.

Op dit voormalige plantageterrein kun je volop wandelen langs en onder allerlei inheemse bomen en er zijn drie historische dammen in het park.

Ook staat er een unieke suikermolen waar vroeger suikerriet tot rum werd verwerkt.

Helaas krijgen we halverwege de vakantie bericht dat mijn vader op sterven ligt en keren we voortijdig naar huis !

Curaçao 2024

Het bevalt ons nog steeds prima op Curacao dus ook in 2024 vliegen we half november weer naar ons huisje, dit keer met z’n tweetjes, voor vier weken. Helaas stoot Wim de eerste vakantiedag zijn voet aan de stevige buitentafel waardoor hij twee tenen flink kneust en lopen erg pijnlijk is.

Toch gaan we samen nog regelmatig op pad met de auto, al maken we dit keer geen lange wandelingen (daar is het toch vaak te heet voor !). Naar een restaurantje, zoals Villa Vis, is het maar een klein stukje lopen, dus goed te doen !

Bij aankomst op het vakantiepark Pearl of the Caribbean bleek dat de receptie verdwenen is: deze is afgebroken om plaats te maken voor een ruimere ontvangstplek, was- en opslagruimte en ook wordt er voor de beheerders André en Janine een grotere woning gebouwd. Gedurende de tijd dat wij er zijn wordt er volop gewerkt en zien we langzaamaan een nieuw gebouw ontstaan, al gaat dit helaas wel gepaard met het nodige lawaai en stof !

Tijdens Corona en lange tijd erna was landhuis Knip (Kenepa) niet toegankelijk voor publiek, maar dit jaar kunnen we dan eindelijk deze plantage, al gesticht in 1693, in Bandabou bekijken. Het is een plek die doordrenkt is van geschiedenis en betekenis, waar een van de meest ingrijpende momenten in de strijd tegen slavernij plaatsvond. De achthonderd vijftig hectare grond werd eerst alleen gebruikt voor landbouw, later kwam er ook veeteelt bij, alles verzorgd door slaven. Soms woonden er meer dan vier honderd slaven, verdeeld over honderd zeventig barakken.

Op 17 augustus 1795 begon hier onder aanvoering van Tula de grote slavenopstand tegen de wrede praktijk van slavernij.

(Een brief van koning Willem-Alexander aan het volk van Curaçao !)

Je kunt er een rondleiding krijgen met een gids, maar omdat Wim het staan niet lang vol kan houden hebben we maar een gedeelte  kunnen volgen, het is echter zeer interessant.

Ook rijden we weer, via een slechte weg, naar de baai bij Santa Martha, onderweg stoppend bij het prachtige uitkijkpunt.

Bij de zeezijde zijn ze flink aan het bouwen, hier moet een groot complex komen van TUI en dan is het waarschijnlijk niet meer toegankelijk voor iedereen, nu brengen wij er samen enkele uren door.

Aan de noordoostkant van Curaçao, vlakbij “the Pearl” is ook een baai: de Sint Joris Baai. Tussen ons park en deze baai wordt een hele nieuwe wijk aangelegd met luxe huizen waarvan de eerste er al staan. De komende jaren zullen we  het hier langzaam zien veranderen, er moeten zelfs ook winkels komen, maar dat gaat nog wel even duren.

Wat wél snel gestalte begint te krijgen is de nieuwe receptie, er wordt elke dag hard aan gewerkt en het moet voor de kerstdagen af zijn.

Inmiddels begint Willemstad al helemaal in de kerstsfeer te komen met veel lichtjes en kerstbomen, erg gezellig allemaal, maar vóór de Kerstdagen  zijn wij alweer thuis in Dodewaard !

Curaçao 2025

Dit jaar (2025) zijn we voor de vijfde keer op rij naar de Pearl of the Caribbean op Curaçao afgereisd en ook Dennis gaat nu weer mee.

In Nederland begint het nu, half november, echt fris te worden met veel regen en wij houden nu eenmaal meer van de warmte ! (Al kan het op Curaçao ook af en toe flink regenen, maar dan is het een korte hevige bui en schijnt daarna weer de zon.) 

Bij het park worden we weer warm verwelkomd door André en Janine en inmiddels staat er een prachtig nieuw receptiegebouw, ook de beplanting is overal weer flink gegroeid en we zitten bij ons huisje nu rondom tussen de tropische planten en bomen.

Eén van de eerste dagen rijden we naar Willemstad waar altijd van alles te zien is, er liggen weer enkele cruiseschepen aan de kade en de Koningin Emmabrug, de enige drijvende draaibrug ter wereld, gaat af en toe open om boten door te laten.

Dennis schaft er voor een prikkie een leuk stel hemdjes aan met natuurlijk “Curaçao” erop gedrukt.

Het was alweer vijf jaar geleden dat we Parke Nashional Shete Boka bekeken hadden dus gaan we naar het westelijke “benedengebied” Band Abou, het echte platteland van het eiland. 

Het park telt zeven grote inhammen waarvan sommige als broedplaats voor schildpadden worden gebruikt. We bekijken alle boka’s, soms een stuk lopend dan weer de auto gebruikend, waarvan Boka Tabla en Pistol de bekendste zijn.

Omdat het altijd een flink stuk rijden is naar de westkant van het eiland combineren we verschillende bezienswaardigheden en nadat we het park helemaal rond zijn rijden door naar de meest noordelijke punt van Curaçao over een onverharde, slechte weg.

Vervolgens pakken we een leuk strandje: playa Kalki, waar we nog niet eerder geweest zijn.

Zo’n beetje om de dag gaan we iets bekijken en de andere dag blijven we op het park waar we lezen, een spelletje doen en regelmatig even naar het zwembad lopen om af te koelen.

Bij de Caracasbaai ligt nu, naast een soort boorplatform, een groot schip waarop gewerkt wordt.

Enkele dagen later reizen we weer af naar de westkant van het eiland (het is zo’n vijftig kilometer rijden, maar je doet er ruim anderhalf uur over vanwege de drukte rondom Willemstad) om het N.P. Christoffelpark te bezoeken, een heel gevarieerd park. Het is vooral bekend door z’n gelijknamige berg die te beklimmen is,

maar je moet dan wel voor tienen starten, vanwege de hitte, daarna mag je er niet meer naartoe rijden.

We starten bij Landhuis Savonet en de plantage eromheen, om vervolgens met de auto een rondrit langs de kust te maken waar zich ook nog enkele grotten bevinden.

Het is al ruim na de middag wanneer we uitkomen bij Playa Forti waar een leuk restaurantje, hoog op een rots, een prachtig uitzicht biedt over het blauwe water. Het is tevens een bekend punt voor waaghalzen om in zee te springen.

We gaan nog even kijken bij Playa Grande waar je schildpadden kunt spotten, zo vanaf de houten pier, maar het is er tegenwoordig gigantisch druk met toeristen die hier met bussen vol gedropt worden  vanwege het snorkelen tussen deze prachtige dieren.

Wij eindigen bij Playa Lagun, één van onze favoriete strandjes waar we in de schaduw, vlakbij zee, kunnen zitten en ook zo het water inlopen voor een verfrissende duik.

Op weg naar Otrobanda over de Koningin Julianabrug nemen we eerst een afslag naar Fort Nassau vanwaar je mooi op de hoge (Juliana)brug en de Sint Annabaai kijkt. Ook het Schottegat met z’n binnenhaven en raffinaderijen  is hiervandaan goed te zien.

Dan rijden we naar het Curaçaosche Museum, officieel geopend in 1948, maar het gebouw stamt al uit 1853. Het ziet er slecht onderhouden uit en we zijn op dat moment de enige bezoekers. We zien o.a. enkele “stijlkamers” uit de 19de eeuw en een originele keuken met aparte donkerrood geverfde muren (volgens de overlevering is dat om boze geesten en insecten te weren !).

Ook een in Nederland vervaardigd carillon met 47 bronzen klokken en een oude cockpit van “de Snip”, het KLM-vliegtuig dat als eerste de overtocht maakte van Nederland naar Curaçao, is te bekijken.

Na een uurtje hebben we het binnen en buiten wel bekeken en gaan we naar het dichtbij gelegen restaurantje (Kas di Piskado) Purunchi, vooral bekend bij de lokale bevolking, maar steeds meer mensen weten het te vinden.

Deze eetgelegenheid ligt aan het water en via de keuken kom je bij enkele tafeltjes waarvan de laatste boven het water dobberen, heel apart.

Ze hebben geen menukaart maar noemen gewoon op wat er op dat moment voorradig is en terwijl we er zitten komt er een bootje aanvaren met verse, net gevangen vis, die daar meteen bereid wordt. Het smaakt dan ook heerlijk !

We ontdekken bij Blauwbaai nog een, voor ons, nieuw museum namelijk WW II Museum Curaçao, wat Dennis natuurlijk graag wil zien. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren er Amerikaanse mariniers gelegerd op het eiland, vanwege de olievoorraden van Venezuela en de raffinaderijen op Curaçao.

Allan van der Ree , zelf geboren op Curaçao, heeft funderingen van barrakken uit die tijd ontdekt en er één helemaal origineel nagebouwd met daarin nu allerlei voorwerpen die hij in de buurt gevonden heeft van de oorlog.  De man kan erg enthousiast vertellen en we brengen dan ook ruim twee uur door in de kleine barak.

Nadien gaan we nog even kijken bij het strand dat hoort bij resort Blauwbaai maar daar moet je zo’n 20 gulden entree  betalen per persoon, daar hebben wij dus geen zin in. We rijden door naar “de Visserij”, een bekend restaurant bij Piscadera, waar we weer heerlijk tonijn en garnalen eten.

Enkele dagen later gaan we naar Cas Abou waar ook een populair strand is, hier kunnen we wel onze eigen stoeltjes neerzetten in de schaduw, maar wel een eind van het water af.

We maken nog een mooie wandeling naar de zoutpannen van Jan Thiel waar we via Parke den Dunki komen. In de verte zien we tientallen prachtige flamingo’s die daar het hele jaar verblijven.

De laatste donderdag van ons verblijf gaan we ’s avonds naar het centrum van Willemstad, alles is inmiddels in Kerstsfeer gebracht met heel veel lichtjes en het is er gezellig druk.

Via Punda wandelen we over de Emmabrug naar Otrobanda waar we enkele uren doorbrengen bij “the Captain bar” en er tegen achten mooi vuurwerk zien, afgestoken vanaf Punda.

Er ligt een groot cruiseschip aan de kade dat  na deze lichtshow weer vertrekt om naar een volgend eiland te varen.

We rijden nog een keer naar de vlakbij gelegen Sint Jorisbaai en stoppen nog even bij  Chichi Garden.

Voor we naar huis gaan rijden we nog één keer helemaal naar de westkant om ook Dennis landhuis Knip te laten zien.

Dit keer krijgen we het hele verhaal over het slavernijverleden te horen in een ruim twee uur durende rondleiding.

Als afsluiting gaan we nog één keer uit eten en wel bij Playa Lagun.

Vanaf het Bahia restaurant kijk je prachtig op de baai waarin we later natuurlijk ook nog gaan zwemmen, een mooie afsluiting van een prachtige vakantie !